sábado, 3 de noviembre de 2012

Busqueda e recuperacion da informacion


Debemos reconocer los procedimientos lógicos de búsqueda y recuperación de la información. Además de conocer las posibilidades y funciones de referencias bibliográficas . Para lograr un buen trabajo de investigación debemos combinar ambas herramientas.

La búsqueda de información es elconjunto de operaciones o tareas que tiene por objecto poner al alcance del usuario la información que de respuesta a las preguntas , mediante la localización y acceso a los recursos de información pertinentes.

La búsqueda de información se fundamenta en una serie de pasos para obtener con la mayor rapidez , exhaustividad y pertinencia posible la información deseada . Es lo que se conoce como estrategia de búsqueda que consiste en definir o resumier en una o varias frases cortas el tema sobre el que se desea obtener información. Ademas  de buscar conceptos clave que definan las frases cortas y utilizar sinónimos, para expresarlo de multiples formas. Tambien , debemos traducir los conceptos clave a los términos de interrogación utilizados por el sistema en el que vamos a realizar la búsqueda . Con todo ello , debemos construir una expresión o ecuación de búsqueda utilizando los operadores booleanos. Para fializar, evaluamos y refinamos los resultados obtenidos.

La búsqueda documental responde siempre a una necesidad de información previa, ya que es el conjunto de procedimientos lógicos que permite obtener la documentación adecuada para satisfacer esa necesidad.

Lo habitual es que recurramos a las bases de datos para encontrar información significativa sobre cualquier tema .Hay cientos de bases de datos, por eso hay que seleccionar la que mejor se acomoda a nuestras necesidades.

Se necesitan dispositivos, herramientas, mecanismos que permitan la localización eficaz, sencilla y  rápida de los materiales, que posibiliten el acceso a lo que se necesita para satisfacer unha urgencia documental.

Hay  una gran variedad de instrumentos en la WWW para desarrollar el trabajo de busca y recuperación de la información pertinente: motores de busca, directorios, metabuscadores, buscadores especializados, portaless, etc., que intentan desempeñar esa función de facilitar el  acceso a los materiales que se quieren conseguir.

 

En cuanto a la recuperación de la información , podemos distinguir tres sistemas básicos que son los siguientes

Ø  Catálogos de biblioteca: Es el inventario o relación de los fondos de la biblioteca, y contiene la descripción de cada uno de los documentos, convirtiéndose en un instrumento para la identificación y localización de los mismos.

 

Ø  Bases de datos bibliográficas: Son conjuntos de información estructurada en registros (que describen documentos), y almacenada en un soporte electrónico legible desde un ordenador. Su finalidad es organizar dichos registros para, posteriormente, poder realizar búsquedas y recuperar la información. Hay dos tipos de bases de datos: referenciales (ofrecen los datos identificativos de los documentos y, a veces, un resúmen o abstract), y a texto completo (incluyen el texto completo de los documentos)

Ø 
Ø 
Ø 
Ø 
Ø 
Ø 

Ø  Buscadores de Internet: Son aplicaciones que rastrean la red recopilando datos e información sobre las páginas web, e incorporando esta información en su propia base de datos

La posibilidad de navegación o búsqueda, el  uso de lenguaje libre o controlado, la Búsqueda sencilla o avanzada  y  el uso de operadores  son los elementos y las características que definen un sistema de recuperación de la información .

La navegación (browse), nos permite movernos por la información sin necesidad de conocer la terminología usada por el sistema en cuestión, bien mediante listados organizados alfabéticamente de autores, títulos y materias, o a través de información dispuesta de forma sistemática.

La búsqueda (search), nos permite buscar mediante una expresión de búsqueda, bien en un solo campo (autor, título, etc.), o en varios campos a la vez.

La búsqueda de información se puede realizar de dos maneras:

Por un lado , seleccionando los términos del lenguaje natural y realizando la consulta con términos libremente elegidos (búsqueda en texto libre) y , por el otro , eligiendo los términos de un vocabulario controlado para evitar los problemas que originan la existencia de variantes para un mismo término.

En los catálogos de las bibliotecas y las bases de datos es habitual la utilización de lenguajes documentales que sirven a los usuarios para conocer los términos que pueden emplear para realizar sus búsquedas.

Los sistemas de recuperación automatizada permiten habitualmente realizar dos tipos de búsquedas:

1.    Búsqueda sencilla: permite buscar bien en un único campo ( título, autor, materia, etc.), o en todos los campos simultáneamente. Dentro del campo de búsqueda pueden combinarse varios términos mediante operadores booleanos.

2.    Búsqueda avanzada: permite combinar varias búsquedas sencillas mediante el uso de los operadores booleanos.

 

Los operadores son símbolos que se utilizan en la elaboración de una ecuación de búsqueda y que permiten combinar diferentes términos entre sí y establecer las relaciones lógicas entre los términos.

Hay varios tipos de operadores: Operadores lógicos o booleanos, Operadores sintácticos o de proximidad, Truncamiento y máscaras o caracteres comodín, Otros operadores. Entre ellos , destacamos

Intersección: Y, AND

-       AND (y, et) sirve para localizar registros que contienen todos los terminos especificados. En algunos  buscadores, en vez do operador AND, se usann los símbolos “+” (suma)  o “&” (ampersand).

 

Negación: NO, NOT

NO (no, sauf) para localizar registros que inclúyan el primero termino de busqueda y non el segundo.  En algunos buscadores se substitúe por “-” (resta) o por “!” (exclamación).

Reunión o suma lógica: O, OR

Selecciona aquellos documentos que o bien contienen alguno de los dos términos separadamente, o bien los dos a la vez. Cuando no indicamos ningún operador entre palabras, los sistemas lo interpretan como si hubiéramos colocado OR.

 

Muchas veces, el resultado de nuestra búsqueda no responde a nuestras necesidades reales. Para evitarlo podemos:  Eliminar conceptos, dejando el más importante (reducimos la búsqueda), buscar utilizando sinónimos alternativos (ampliamos la búsqueda)si obtenemos  un número excesivo de resultados. Para reducir este número podemos: aumentar el uso de operadores que restringen la búsqueda (AND y NOT), eliminar el uso de operadores que amplian la búsqueda (OR), evitar la búsqueda por texto libre, y utilizar términos controlados, usar la búsqueda avanzada para combinar diversos campos y acotar los resultados por fecha, lengua, tipo de documento

Si por el contrario obtenemos un número muy pequeño de resultados, podemos intentar ampliar este número: utilizando los truncamientos, porque incluyen variaciones de un mismo término, utilzando el operador boolenao OR que aumenta el número de términos válidos en una búsqueda, buscar en todos los campos, ampliar el rango de nuestra búsqueda (con el operador OR)y eliminar el uso de operadores que restringen la búsqueda (AND y NOT)

Son operadores cuya presencia puede sustituir un carácter o un conjunto de caracteres, situados a la derecha de un término. Se utilizan cuando es necesario utilizar no un término simple, sino también sus derivados ( con prefijos, sufijos, variantes léxicas...).

Los más comunes son:

Operador $: Permite el truncamiento de un número múltiple de caracteres en medio o al final de un término de búsqueda.

Operador ?: Permite sustituir un carácter en medio o al final de un término de búsqueda. No se puede utilizar al inicio de una palabra.

El símbolo * se usa únicamente como carácter de truncamiento a la derecha para encontrar todas las formas de una palabra.

En la utilización del truncamiento hay que tener en consideración que:

Es aconsejable en términos largos e inequívocos pues se obtienen formas importantes de un mismo término (gerundios, participios, plurales, etc.) así como sustantivaciones o adjetivaciones de verbos.

No es aconsejable hacer un truncamiento con menos de cuatro letras en la raíz.

Los truncamientos que dan lugar a la selección de un número muy grande de términos corren el riesgo de generar ruido y bloquear el ordenador, pues éste necesitará mucho tiempo para realizar todas las sumas lógicas.

Debe utilizarse con precaución para evitar que se introduzca ruido con términos impensados.

Permite aumentar la exhaustividad de la recuperación.

Paréntesis

Se utilizan cuando la sentencia de búsqueda incluye tres o más términos a fin de controlar como se va a ejecutar la búsqueda, pues sin paréntesis la búsqueda se hace de izquierda a derecha mientras que con paréntesis las palabras incluidas se buscan primero, y sobre el resultado de esta búsqueda se realiza la siguiente.

Comillas

Se utilizan las "comillas" para buscar una frase exacta con el orden exacto de las palabras a buscar.

viernes, 2 de noviembre de 2012

Traballo de documentacion 2.




La confusión de la democracia con la impunidad es un grave error”





Resumen del artículo :

En este articulo de José Antonio Marina, se hace referencia a la enfermedad que afecta a la sociedad en nuestra época, el síndrome de la inmunodeficiencia, que consiste en que un organismo pierde su capacidad de defensa contra un agente patogénico. Esta definición se utiliza más para hablar de individuos . Aunque en este caso, Marina , lo utiliza como metáfora para hablar del desánimo , desmoralización y decepción de nuestra sociedad.
Afirma también , que una sociedad puede estar “ sana “ o “ enferma” , el elemento fundamental que va a determinar “ la salud “ de la sociedad , va a depender de factores como son :el mundo político , empresarial …
Aceptar lo indecente como normal puede derivar en la creación de una sociedad oscura, lúgubre y llena de canallas y corruptos.
Todo esto viene determinado por determinados factores o causas que son los que impulsan a que la sociedad sea “corrupta”. Entre los primeros factores que incitan a este comportamiento tenemos, la inexistencia de un pensamiento crítico. Somos una democracia parlamentaria, lo cual nos hace entender que su base sea el debate pero realmente, no es así, ya que falta el sentido crítico, debatimos sin él. Lo que se hace es exponer las distintas posiciones dogmaticas de los partidos interesados, en vez de debatir en un sentido crítico. Otro factor que incita a este comportamiento seria el pesimismo escéptico , junto al falso mito de que “ la tolerancia es la virtud de la tolerancia” , ya que todos sabemos que la intolerancia es mala y su contrario no es la tolerancia , sino la justicia que nos obliga a ser intolerantes con muchas cosas como es el caso de la corrupción .
Intentando buscar un fármaco para poder fortalecer nuestro sistema inmunitario social, J. Antonio Marina, nos menciona dos. Por una parte, el castigo ejemplar y, por la otra, fomentar el pensamiento crítico. La combinación y el buen funcionamiento de ámbos nos llevarían a curar la dicha enfermedad.
En definitiva , J.Antonio Marina nos propone que debemos conseguir que las instituciones bajo las que se rige nuestro país sigan un marco ético. Desta manera, podríamos lograr el buen funcionamiento de la sociedad. Sin olvidarnos de la pieza clave que es la EDUCACIÓN.




Palabras clave:

Muchas de las palabras empleadas por el autor en el texto , pueden resultar difíciles o inncomprensibles por parte de un lector que no posúa ciertos conocimientos sobre el tema. Por lo tanto , considero imprescindible aclarar unos conceptos o palabras clave :

¿ Quién es José Antonio Marina? En primer lugar , lo que debemos conocer es que este señor es el autor del texto .Nace en Toledo, 1939, es probablemente el más conocido de los pensadores españoles de la actualidad. En su larga trayectoria ha compaginado la investigación filosófica con el trabajo como profesor de Filosofía en un instituto de enseñanza secundaria madrileño.

En segundo lugar , para adentrarnos en el texto es necesario saber lo que es un síndrome. Además , debemos conocer también el sindrome específico del que nos habla el autor, el síndrome de la inmonudeficiencia.

Entendemos por síndrome :(syndromé, reunión). m. Conjunto de síntomas y signos que se presentan siempre juntos, sea cual fuere su causa, y que definen un estado morboso.

El VIH es la sigla del virus de inmunodeficiencia humana. El VIH es un virus que mata o daña las células del sistema inmunológico del organismo. SIDA es la sigla del síndrome de inmunodeficiencia adquirida. Es el estadio más avanzado de esta infección.

Continuamos hablando de los términos dentro del campo de la medicina y hacemos también mención , al agente patógeno.

Pensamiento crítico , partidismo y bien común no se pueden dejar al márgen , ya que son otro de los puntos principales que nos permiten entender el texto.

Para hablar de la participación ciudadana , debemos saber lo que es la Cumbre de Lisboa.

Estado , sociedad civil y sociedad política.

Como última palabra clave , señalo el informe Crick que es uno de los mejores y oficial sobre la EpC es el Informe presentado al Gobierno del Reino Unido por un Grupo asesor de altísimo nivel, presidido por el Speaker de la Cámara de los Comunes, y dirigido por Bernard Crick.

Fontes :



    En este enlace ( http://www.planetadelibros.com/jose-antonio-marina- autor-000015806.html ) he consultado una breve biografía del autor. Además , haciendo una navegación más profunda he logrado encontrar su página personal que también resulta de interés. http://lanuevafrontera.aprenderapensar.net/author/jamt/
    Para difinir los términos relacionados con la medicina , acudo a la clínica universidad de Navarra al que se puede acceder a traves del diguiente link: ( http://www.cun.es/ ) .

Otra de las páginas que he consultado para encontrar el significado de las palabras fue :  ( http://www.buenasalud.com/dic/ )

Juanto a la biblioteca Nacionalde medicina : ( http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/spanish/ ) , concretamente buscando la palabra SIDA aparece : ( http://vsearch.nlm.nih.gov/vivisimo/cgi-bin/query-meta?v%3Aproject=medlineplus-spanish&query=sida )

Además , el texto también nos habla de varios aspectos desconocidos como el informe Crick que nos hace documenarnos para saber lo que realmente es. A través de este vínculo he acedido a la información : (http://www.ciudadania.profes.net/ver_noticia.aspx?id=9992 )

BLOG, la tolerancia como base de la sociedad. BLANCO, Carlos. 27.( Febrero, 2009).



Carlos Blanco nos cuenta , a través de su blog , la importancia de la tolerancia y en qué aspectos se debe diferir de ella. Es un buen documento para conocer y complementar la información sobre la que habla e artículo.

El punto más llamativo del texto , quizá fuera la corrupción . Y, porqué no relacionarlo con España? Despues de leer el artículo de José Antonio Marina nos entra la curiossidad por saber cómo fue evolucionando esta ¨enfermedad ¨en nuestro país.

Resumen de los casos de corrupción política en España :


Caso Gürtel


Campeón
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/galicia/2012/10/30/prorrogadas-diligencias-causa-sobre-exministro-jose-blanco/00031351556542207880490.htm

Caso Adigsa


Caso Palmarena
http://elpais.com/tag/caso_palma_arena/a/



Aportación personal:


Las instituciones básicas de la sociedad como son el matrimonio, la familia y la democracia están siendo atacadas por las altas instituciones, cargos, gobiernos, ya que ellos son los adinerados y tienen el poder. Por lo tanto, se dedican a adoctrinar y a concienciar a aquellos sectores más vulnerables de la sociedad y de la familia, para ello, se sirven de libros, charlas... . Estos órganos pudientes se esconden bajo las palabras mágicas del progreso como son : la tolerancia, la libertad, la justicia… Se puede decir que es “un gran virus “, ya que nos recorre toda nuestra vida y no nos abandona. Y, como todos los virus, llevan a enfermedades que en muchos casos pueden ser graves. Aquí cabe mencionar la corrupción , haciendo hincapié en el caso de España, podemos destacar el caso Palmarena, Gürtel , Adigsa...
La enfermedad se ve agravada debido a la crisis económica que causa una alta tasa de paro, junto a la incultura.

Después de leer todo el artículo, lo que más me ha llamado la atención ha sido la corrupción, ya que es un tema que está de actualidad y está en boca de la mayoría. Al mismo tiempo que J.Antonio Marina, habla de la enfermedad de la sociedad actual. Yo, pretendo hacer un símil con la corrupción, ya que también es una enfermedad que destruye al ser humano. Concretamente, la corrupción la podemos asociar con la peor de las enfermedades, el cáncer.



El cáncer es una enfermedad que provoca la degeneración de los glóbulos rojos, al igual que la corrupción provoca la degeneración de estructuras sociales y políticas. La mayoría de las veces, cuando se habla de corrupción es asociada con el gobierno, pero no es así, ya que también afecta a esferas privadas. La corrupción no es exclusiva de los individuos, sino que también se asocia con las estructuras de la administración pública.



Asociar corrupción a ánimo de lucro es un mito que pervive en la sociedad actual pero creo que el corrupto es aquel que como pretende vender lo que no tiene derecho a vender. El que cobra por lo que no se debe cobrar. Por lo tanto, me lleva a afirmar que el corrupto se puede relacionar con un negociante fracasado, carente de capacidades para competir en el mercado, lo cual quiere decir, que es un afán de lucro pervertido.


Cuáles son las “medicinas “que nos permiten acabar con esta “enfermedad”?


! CAMBIO DE ACTITUD CIUDADANA!




La corrupción no solo es un problema ético, sino que también puede destruir un país, al igual que el cáncer, lo puede hacer con la vida de las personas.

Ahora me pregunto, Cuales son las consecuencias de esta enfermedad?Pues bien, los españoles estamos aceptando las mentiras, las facturas sin pagar, los cobros por trabajos no realizados… se puede decir que “estamos aceptando lo indecente como normal “como bien dice Marina. Y, que hacemos los españoles? NADA , callamos y aceptamos , mientras los políticos son los verdaderos responsables de estos problemas.



Estas son dos frases que hacen referencia a lo que realmente debemos hacer . Es decir , sabemos que sin tolerancia no hay progreso pero no debemos tolerar lo que es de por sí intolerante y quesi lo llegamos a tolerar impidiría el desarrollo de las actividades tolerantes. Así , lo comentaba Carlosblanco.php.


Conclusión :

En cuanto al artículo es un claro ejemplo de que el autor domina perfectamente los temas sobre los que está habalando . Además , al utilizar tantos tecnicismo , o palabras nuevas que puedan resultar desconocidas para la mayoría de los lectores, nos obliga a hacer una investigación sobre los datos que desconocemos . Desta manera, nos introducimos más en los temas que nos comenta y que pretende que queden claros.




domingo, 21 de octubre de 2012

Investigación sobre documentación informativa






A DOCUMENTACIÓN INFORMATIVA



Antes de falar da documentación informativa , debemos coñecer os distintos conceptos que a conforman :



Documentación. (Del lat. documentatĭo, -ōnis).

1. f. Acción e efecto de documentar.

2. f. Documento ou conxunto de documentos, preferentemente de carácter oficial, que serven para a identificación persoal ou para documentar ou acreditar algo.



Documentar.(Del lat. documentāre).

1. tr. Probar, xustificar a verdade de algo con documentos.

2. tr. Instruir o informar a alguen acerca das noticias e proebas que atañen a un asunto.

A documentación é o proceso de reunir documentos sobre temas determinados. O tratamento continuado e sistemático destes documentos e da información conteñen , para a súa difusión precisa , exhaustiva e inmediata mediante técnicas documentales de selección , identificación , análisis , almacenamento , búsqueda e difusión; é dicir , as que forman a chamada Cadea ou sistema documental.

A través da documentación informativa podemos chegar ós coñecementos necesarios para acceder á documentación tanto impresa , como sonora e mesmo , audiovisual. Ademáis , permítenos dalguna maneira , localizar na rede abundante información que pode chegar a ser moi útil e distinguir as diferentes tipoloxías de documentación informativa.

Coa documentación non so se pretende instruír ou informar , senón que tamén facilitar a tarea dos demáis ou dosificar o esforzo , ou ámbas á vez. Pódese dicir que é un esforzó de aproximar o observador á realidade das cousas , de proporcionarle diferentes puntos de vista e de ofrecerle un sistema de cooperación científica.

Outra definición que podemos dar de Documentación informativa é “aquella parte de la Documentación que tiene por objeto el estudio del proceso de transmisión de fuentes para la obtención de nuevos conocimientos en la investigación de la comunicación social, y en el trabajo en el seno de la empresa informativa¨ que é como a definía o catedrático J.L López Yepes no 1981.

Todos somos conscientes que na actualidade , e fruto das rápidas transformacións sociales e do progreso tecnolóxico das sociedades avanzadas , encontramonos inmersos no coñecido como ¨era da información ¨, con cambios significativos con respecto ós clásicos medios de comunicación. Temos demasiada información, hai que saber seleccionala e discernir entre millóns de documentos cales son as útiles e cales non , cales son válidos ou gozan de falta de credibilidade…

Para iso , a Documentación informativa convértese nunha materia básica para os futuros comunicadores , unha ferramenta necesaria para a súa formación , e para a súa profesión .

Ó falar de documentación , cabe situala nun breve contexto histórico para ver a súa cronoloxía e algo sobre os seus fundadores. Foi no 1895 cando os belgas Paul Otlet y Henri La Fontaine lograron cos seus traballos que a “Documentación” tuvese o estatuto de disciplina científica autónoma. A obsesión de ámbos era a organización lóxica e racional das ideas e dos principios científicos , é dicir ; das clasificacións e da orde. Para isto , levaron a cabo traballos de síntesis e de clasificación cos seus propios papeis , aplicando novos sistemas. Para así , conseguir unha organización lóxica e racional de todos os materiales , documentos e información ó seu alcance.

O termo para designar a recollida , tratamento, archivo, búsqueda e difusión de documentos apareceu no 1905 .

Coa chegada da II Guerra Mundial xerouse unha gran necesidade de información e documentación. O que supuxo que a partir de los años 60 se definiría como: colección, documentación, clasificación, selección, diseminación e utilización da información.

Para remantar este percorrido histórico, debemos falar dos cambios producidos polo uso da informática, das telecomunicacións e de todos os avances tecnolóxicos, aplicados ó ámbito da Documentación , que xeraron novos conceptos e termos. Na década dos 70, debido ó crecemento da tecnoloxía aplicada, ós ordenadores dos 60 entre outros , permítese o acceso público ás bases de datos( TELENET). Na década dos 80 , xa empezan a proliferar os ordenadores personais , é dicir; a informática masifícase e aparecen os discos ópticos , CD-ROM, que se desenvolven nos 90 , xunto coa multimedia e a grandes redes mundiales de comunicación .

Tras este inciso contextualizador, continuamos a falar da documentación e das súas finalidades entre as que podemos encontrar dúas : a recuperación da información buscada e a difusión desta información ós usuarios que estean interesados nela . As técnicas documentales pretenden organizar o caos e o desorden documental . O enorme volumen de información a miúdo bloquea as tarefas do investigador , e polo tanto , é necesario que haxa actuacións que traten e organicen a información . A localización e difusión desta información , é o obxectivo último da documentación . O investigado ten que coñecer o seu propio campo de investigación , e os principios básicos de documentación . Por iso , podemos afirmar que :

A documentación é un dos obxectos da información , é a información da información , cuxa finalidade é dar noticia dos documentos que conteñen noticias , opinións e ideas. A base da Documentación son os documentos e os datos e información que conteñen , a documentación que non sea Información constitúe unha contradición de conceptos.

Os documentaristas deben coñecer a Documentación e a aplicación de técnicas documentales. Polo tanto , non son sólo os estudiosos , científicos e intelectuales , senón tamén os profesionais da información ( periodistas, publicitarios…) teñen que saber a que tipo de documentos teñen acceso , cómo poden usar a documentación e que tipo de axuda poden recibir dos profesionais da documentación .

Unha boa documentación é a base imprescindible para que a tarea informativa , levada a cabo polos profesionais da información , poida levarse a cabo da mellor maneira posible.

Os medios de comunicación de masas son instrumentos básicos de difusión . A súa misión é informar de forma veraz e obxectiva a un público variado e amplio. Permiten situar e analizar no seu contexto os feitos recentes da historia actual e concretamente do siglo XX, porque a prensa , radio e tv recollen , comentan e analizan os distintos aspectos da vida dende distintos puntos de vista.

Os medios de comunicación son fontes de información e interesanse por tods as actividades humanas e tratan todos os dominios do saber. Deben conseguir información de actualidade para que os profesionais da información ( periodistas) as fagan chegar os seus lectores. O periodista que é o principal usuario dos servicios de documentación dos medios de comunicación , necesita información para responder a algunhas preguntas ou para coñecer diversos temas en profundidade. Para un profesional da información , o uso da documetación , dos dosieres, dos archivos de prensa , é incuestionable . Hai que ter en conta que unha boa documentación é a base imprescindible para que a tarea informativa adquira un bo nivel . Polo tanto , é importante e conveniente expoñer as necesidades e a problemática da comunicación periodística .

Existen tres función ou finalidades principais dos servicios de documentación dos medios de comunicación que son o de proporcionar fontes concretas para poder comprobar rápidamente un feito ou un dato ; ter materiais suficientes para situar os distintos temas no seu contexto ; actuar como fontes de inspiración , xa sexan para novas ideas ou novos enfoques sobre temas xa coñecidos. Estas función responden ou axustanse as peticións concretas dos usuarios principais destes servicios , os xornalistas,que son fundamentalmente datos concretos sobre un tema , ou para a súa verificación .Tamén pode ser a visión xeral dun tema , información complemnraria para ampliar ou crear temas.

Os seus obxectivos primordiais dos servizos de documentación dos medios de comunicación son : asegurar a memoria dos acontecementos, transmitir coñecementos; comprobar e verificar a información; prospectiva( os servicios da documentación dos medios teñen que cumplir a función de recopilación e almacenamento de toda a información dispersa generada polo propio medio) .A continuación , dispoñome a falar das características específicas nos distintos medios de comunicación.empezamos pola prensa cuxas características coinciden coas de carácter xeral . Isto é debido a que todos os medios de comunicación de masas nútrense básicamente da propia prensa. Todos os servizos de documentación xornalística teñen a necesidade de disponer de información xornalística fiable, actualizada e de rápido acceso. Isto proporciónao a prensa.

Mención aparte merecen as axencias de prensa , posto que desempeñan unha función de alerta e de cobertura xeneralizada , informando prácticamente de forma inmediata , a partir de redes internacionales de corresponsables e dos seus despachos, que serven o xornalista como breves para despois construir a noticia e información.

As axencias de prensa son importantes axencias de información , porque debido á brevidade das súas noticias e a súa amplia cobertura , a súa información, organízase en base de datos podendo accederse a ela rápidamente. Forman a base principal de información dos periodistas e por eso son chamadas : os diarios dos diarios.

A documentación no ámbito da radio e da televisión cumplen os mesmos obxectivos e as mesmas función que os dos medios escritos : constituír o propio archivo , asegurar a conversación e o tratamento documental da produción do medio e proporcionar a información documental necesaria , sexa cal sexa o soporte para enriquecer o producto documental.

Conservar e tratar a propia produción implica constituir un archivo osnoro para a radio ( fonoteca) e un archivo de imáxes para a televisión ( videoteca e filmoteca) que asegure a conversación das emisións e a súa recuperación para volvelas emitir, para utilizar fragmentos en novas producións ou para consultarse como fontes de información , con unha boa xestión documental , adecuada a este tipo de documentos.

No tocante ós gabinetes de comunicación podemos dicir que son os que proporcionan información ós medios de comunicación convencionales e , polo tanto , funcionan como axencias de prensa ou de información . Por iso é imprescindible que posean tamén un bon servizo de documentación , ligado totalmente ás súas necesidades , para que os periodistas que traballen nestes gabinetes poidan levar a cabo o seu traballo da mellor forma posible e porque ó xerar tamèn fontes de información , éstas poidan chegar a ser utilizadas por outros usuarios interesados.

En termos xerais , os servicios de documentación dos medios de comunicación de masas, van disponer dos elementos necesarios para poder satisfacer as necesidades dos usuarios( periodistas do propio medio). Tamén teñen que ter en conta as necesidades do resto dos usuarios que se analizaron o falar das características específicas da documentación informativa. Os periodistas son os encargados de proporcionar a información ó lector , teñen que recoller información e transmitila da forma máis obxectiva posible e ésta debe ser fiable, son receptores e difusores de información . O periodista non solo filtra , elixe e valora senón que documenta ese feito de interés xeral , pero que elimina a posible opacidade do acontecemento e a solventar os vacios da noticia.

Polo tanto , os periodistas necesitan facer un bo uso do servicios de documentación para consultar datos que lles permitan elaborar correctamente a información , xa sexa noticia , reportaxe..

Tendo en conta todo o dito , os servicios de documentación xornalistica deben cumprir tres premisas principales : rapidez, credibilidade , eficacia .



CADENA DE TRATAMENTO DA INFORMACIÓN DENDE O PUNTO DE VISTA DO PERIODISTA E DO DOCUMENTARISTA :



DOCUMENTALISTA                PERIODISTA

Para finalizar esta investigación sobre a documentación , non podemos deixar de lado o ciberxornalismo e a súa influencia na documentación , xa que os servicios de comunicación intentando imitar o modelo que seguiron os medios de comunicación ante a chegada de Internet que os levou a estar na a rede para non quedar fora do ¨mundo civilizado ¨. Os servicios de documentación están actualmente descubrindo infinidade de modos e formas da web2.0., no sabemos o porqué,o que sí que sabemos é que non se poden quedar atrás. .Son numerosos os medios que descubriron cómo a moitos dos seus usuarios lles chega información a través das distintas redes sociales.A Documentación tamén está emprgeando os instrumentos da web social para acercar e facer visibles os seus contidos a públicos, en xeral, poco refractarios ás mensaxes documentais.

Resulta importante que os medios salgan ó encontro dos usuarios, movéndose polos entornos onde están éstes , ben sexan as redes sociais ou os móviles. A rutina de compartir, de valorar, de crear, que siguen os usuarios nestos ecosistemas 2.0 teñen que incorporarse de forma natural.A mayoría das veces o documentalista é o artífice de productos informativo-documentales, das cales é o autor. Ademais do seu fundamento documental e as súas destrezas tecnolóxicas, o documentalista dixital tamén mostra un perfil periodístico reflexado na elaboración deste tipo de pezas que lle dan un novo valor á información á cal acompañan cando se trata de enquisas e noticias de última hora.A firma de estas aportacións permítenos asociar un selo ou unha marca de identidade , que engade calidade as documentacións. Así , a firma confire un valor de ¨confianza¨. As pezas biográficas, xeográficas ou temáticas teñen un gran valor sempre que estean actualizadas , polo tanto , a revisión da actualización das imáxes e da vixencia dos datos é unha tarea documental clásica que se reactiva no periodismo dixital, por tanto está suxeito a uns tempos caracterizados pola inmediatez.

martes, 9 de octubre de 2012

World Wide Web ( WWW)


A web  é un sistema de hipertexto que utiliza internet como o seu mecanismo de transporte ou como unha forma gráfica de explorar internet. É dicir ; é un medio de comunicación de textos , gráficos e outros objectos multimedia  a través de internet. Entre as súas características  máis salientables podemos destacar que utiliza documentos de hipertexto , que foi inventado por Theodor Home Nelson no 1965 e que o definía como unha escritura non secuencial para referirse a un corpo de material escrito ou gráfico interconectado dun xeito complexo que non se pode representar convenientemente sobre o pape pode conter anotacións , adiccións e notas dos estudios que o examinan ¨ Non é un programa , senón que é un fragmento dun texto dentro dun documento pode estar enlazado con outros fragmentos de texto , dentro ou fóra do mesmo documento. Outra das características sería o uso de técnicas multimedia que xunto co emprego dos hiperenlaces denomínase hipermedia( creada na Universidade de Brown por George Landow) . A interactividade que consiste en recibir e enviar a información ( correos electrónicos, formularios..) é outro punto a salientar dentro da web.
Falando da narrativa hipertextual debemos destacar os seguintes puntos:
Por unha banda, os nodos ou lexías , que son as unidades básicas de hipertexto . Pode ser unha páxina , un párrafo , unha frase… Pola outra banda , os enlaces que son interconexións entre os nodos e lexias. Pero non hai que deixar á marxe os enlaces porque é o que realmente fai que a web sexa importante. Un enlace é unha vía de acceso a outro recurso de internet,que pode estar en calquera ordenador ou noutro ordenador do mundo.
Calquera persoa ou usuario pode poñer na rede a súa páxina, xa que a web, como xa dixen , é un sistema hipertextual que nos permite pasar dunha páxina web  a outra ,porque  as páxinas web enlázanse unhas a outras dentro de cada  sitio web e levan  ó usuario  dun servidor a outro sen que sexa preciso andar buscando páxinas ou direcións. Por iso decimos que o deseño da WWW segue o modelo cliente /servidor é aquela rede de comunicaciós na que todos os clientes están conectados a un servidor, no que se centralizan os diversos recursos e aplicacións cas que se cuenta; e que os pon a disposición dos clientes cada vez que éstes son solicitados. En resumo,  todas as xestións que se realizan concentranse no servidor así nel  disponeñense os requerimentos provientes dos clientes que teñeen prioridade, os archivos que son de uso público e os que son de uso restrinxido, os archivos que son de sólo lectura y os que, por el contrario, pueden ser modificados.. Para que se leve a cabo o seu funcionamento require flexibilidad do protocolo HTTP e das capacidades da linguaxe HTML. Éstas son dúas posibles linguaxes , ainda que hoxe en día existen moitas máis como é o caso da linguaxe HTML , que permite indicacións precisas, ó programa cliente , de cómo debe presentarse o documento en pantalla ou ó imprimirse. Indica ó navegador cómo se visualizarán os documentos. El programa de navegación se denomina navegador, browser, visualizador, explorador. O  primero navegador foi Mosaic desarrollado polo  NCSA (Centro Nacional de Aplicacións de Superordenadores), e hoxe os navegadores más populares son Internet Explorer, Netscape (cuxo fundador foi Marc Andreessen e Larry Clark), Firefox, Opera, Google, Chroma…
Para concluír , decir que gracias ás páxinas web tivo lugar o auxe de internet ,a principios dos 90 . Ó que se lle sumou o desenvolvemento dos ordenadores, o perfecionamento de software e o avance das telecomunicación.